ervaringen op de ruimte

Vorig jaar kwamen mijn broertje en ik naar De Ruimte. Sinds ik hier naar toe ga heb ik veel minder stress. Ik vind het heel inspirerend hier. Op dit moment neem ik de tijd om uit te zoeken wat ik wil gaan doen en doe alleen maar dingen die ik leuk vind. Vanuit daar komt vast wel iets waar ik later iets mee wil gaan doen. 

 

In mijn begintijd heb ik veel meegeholpen in de ‘eetbare tuin’, de laatste tijd kook ik vaak. Ik heb een kookbedrijf op school en werk met anderen samen. We koken maaltijden die mensen kunnen kopen om mee naar huis te nemen. Alles biologisch natuurlijk. 

 

Ik merk dat ik vaak een leidende rol heb, ik denk wel dat ik dat van nature heb. Dat zet ik ook in op De Ruimte. Zo geef ik rekenles aan jongere studenten, samen met Irma. Vandaag hebben we tafelbingo gedaan, heel leuk en leerzaam. Ook geef ik dansles aan de jongere studenten in de bewegingsruimte, voor vandaag heb ik een dans ingestudeerd. Ze komen vaak naar me toe om te vragen wanneer ik weer dansles ga geven en dan vraag ik: heb je een liedje? En dan verzin ik een dansje voor ze. Ik vind het erg ontroerend dat ik mijn passie aan jonge studenten door kan geven. Ik dans ook zelf, op school. Dat is wel belangrijk voor mij, ik kan mijn emoties goed kwijt in dansen.

Anne-Mihr Oostenbrink (14)

Over leiderschap gesproken: ik was eens in de schoolkring, tijdens de verkiezingen voor het bestuur. Ik werd verkozen en ik heb ja gezegd, ook al wist ik niet precies wat het inhield. Het is nog wel zoeken maar ik vind het fijn om erbij te zijn. Omdat ik het belangrijk vind dat studenten bij het bestuur worden betrokken en dat alle meningen vertegenwoordigd worden.

Wat ik nog meer doe? Ik klets veel met vrienden, we hebben veel lol samen. Ik verveel me eigenlijk nooit hier, er is altijd wat te doen. Soms zie ik iets wat niet netjes is en dan denk ik: dat ga ik even opruimen. Daaraan merk ik echt dat deze school mijn tweede thuis is geworden!

Kijk hier voor het hele interview

Anne-Mihr Oostenbrink, 14 jaar (sinds 2021 op De Ruimte)
Geïnterviewd in februari 2022

Mirre Terpstra

Mirre schept een kuil in de grond

Mirre Terpstra, 9 jaar (student sinds 2017)
Geïnterviewd in februari 2022

Ik kwam hier toen ik vier was en ik ben nu bijna tien jaar. Eerst speelde ik bij de peuters. Daarna ging ik naar domein 1 en toen speelde ik veel met Ziva. Ziva, Maeven en Mirjan zijn nu mijn vrienden. Ik speel heel veel buiten. Maar als het koud is gaan we liever binnen knutselen. Of lezen. Ik kan urenlang lezen. Donald Duck en De brief voor de Koning. Dat boek heb ik als eerste gelezen toen ik voor het eerst naar de bibliotheek ging. Daarna heb ik ook nog de andere delen gelezen, Het Wilde Woud en De Zevensprong. Ik heb zelf leren lezen, toen ik ongeveer vijf was. Ik ging in een hoekje zitten met een Donald Duck en ik ben eerst de woorden gaan begrijpen door zo te lezen: K… w… i…k… K… w… e… k…. en dan moet dat Kwak zijn, met een a. En zo ging het steeds beter. En ondertussen lees ik best veel. Laatst heb ik het tweede Harry Potterboek voor de zesde keer gelezen!

Mirre schept een kuil in de grond

Mirre Terpstra, 9 jaar (student sinds 2017)
Geïnterviewd in februari 2022

Thomas Overbeeke

Megan Loeff

Ik ben hier behoorlijk actief en neem best veel verantwoordelijkheid. Ik volg veel lessen: rekenen, wiskunde, Nederlands, topografie en geschiedenis. Ik ben rapporteur bij de bemiddelingskring en verder zit ik soms in de schoolkring, waarvoor ik alle moties in de computer zet en het bord klaarmaak waarop de moties staan. Het fijne is dat ik zo een oogje in het zeil kan houden. Ik ben namelijk heel nieuwsgierig en wil altijd alles weten. Ik vind het ook belangrijk dat je in een team kunt samenwerken. Dat hier zo’n goed teamgevoel is, geeft me een warm gevoel!

13 jaar, student sinds 2009
Geïnterviewd in maart 2015

Chris ten Boske

Ik vind deze school heel leuk. Dit is leuker dan andere scholen, daar heb je maar eventjes speeltijd. Het is hier goed, ik speel veel met Vincent. Ik voel me blij. Vincent, Maud, Thijs en Casper zijn mijn vrienden.
Ik speel veel in de bouwhoek. Ik vind de trampo het allerleukste en binnen spelen. Als ik iets leuks aan het doen ben, dan vind ik het niet leuk als papa of mama me komt ophalen.
Het is lekker stil bij papa in de bossen en bij mama in de stad. Mijn opa en oma wonen ook in het bos. Ik hou van het bos en van de stad! Thuis heb ik Minecraft. Ik bouw huizen in Minecraft en zoek andere werelden op en andere huizen. Als ik een fijn huis vind, ga ik er wonen. Als ik er geen vind, maak ik mijn eigen huis. Ik ga dan andere huizen maken voor andere villagers. Ik praat soms Engels met Vincent, papa of mama. Door Minecraftfilmpjes heb ik dat geleerd. Nu ga ik weer spelen!’

5 jaar, Student sinds 2014
Geïnterviewd in maart 2016

5 jaar, Student sinds 2014
Geïnterviewd in maart 2016

Daantje Geertman

Daantje Geertman

16 jaar, student sinds 2010
Geïnterviewd in maart 2016

De vrijheid in het democratische onderwijs spreekt mij erg aan. Dat je op je eigen tempo kan bereiken wat je wil bereiken en dat de weg hoe je daar komt openstaat. Je krijgt de ruimte om dat zelf te bepalen, ook al is het moeilijk om te besluiten wat je wil. Soms moet je radicale keuzes maken, bijvoorbeeld ‘als ik niet mijn examens doe, dan ga ik naar een mbo’. Dan moet ik van deze school en ga ik naar een heel andere school. Dat is een groot ding voor mij, keuzes maken.
De laatste tijd ben ik bezig met de vraag wanneer ik klaar ben met De Ruimte. Ik wil een volgende stap maken en daar ben ik nog niet helemaal uit. Er zal een moment komen waarop ik denk dat ik hier genoeg geleerd heb, maar wanneer dat zal zijn, weet ik niet.

16 jaar, student sinds 2010
Geïnterviewd in maart 2016

Jan van Straaten

Iedereen die zichzelf wil ontdekken zou op De Ruimte moeten komen, of een andere democratische school. Ik doe hier bijvoorbeeld Engels, dat deed ik op mijn vorige school niet. Ik vind lezen wel moeilijk, maar het is hier niet vervelend om er moeite mee te hebben. Ik ben samen met vrienden lezen en schrijven aan het oefenen, bij Irma. Dat is best een rustig clubje en dat vind ik fijn. In mijn vorige klas zat ik met 31 mensen. Tijdens het gamen lees ik ook. Net als Engels: alles wat ik van Engels weet, min 1%, heb ik van Minecraft. Het is een beetje raar om over mezelf te zeggen, maar ik vind dat ik goed Engels kan.

11 jaar, Student sinds 2014
Geïnterviewd in januari 2016

Ervaringen van ouders

Heleen Rijken

Heleen Rijken

Op De Ruimte kan Julian zichzelf zijn. Na een periode van wennen, vrienden maken en gamen maakte hij een mooie stap in zijn ontwikkeling. Hij vertelde ons: “Ik snap niet dat ik vorig jaar nog zoveel games speelde, er is zoveel te doen op De Ruimte. Leren is daar gewoon heel erg leuk. Op een gewone school leer je voor je toetsen maar hier leer je voor jezelf.

Moeder van Julian (13)

Jan-Henk Bouman

Bas is 14 en zit lamlendig voor zich uit te staren. Hij zegt: ‘Weet je, ik zit deze vier jaar nog wel even uit voordat ik weer over het leven ga nadenken.’ Huh? Zo kon het niet langer.

Al sinds groep 5 had Bas onbegrijpelijke lichamelijke klachten. Hij ging elke dag met buikpijn naar school. Sinds 2014 zit Bas op De Ruimte en is hij een ander mens. Hij leeft weer. Hij leert. Hij doet wat hem interesseert. Bas fiets elke dag fluitend 10 km naar school. En terug. Buikpijn? Wat is dat?

In 2014 schreef Jan-Henk een blog over de keuze die Bas samen met zijn ouders maakte om van een reguliere middelbare school over te stappen naar De Ruimte.

Vader van Bas (16)

Jan-Henk Bouman

Esther ter Beek

Esther ter Beek

Moeder van twee achtjarige dochters

Onze dochters voelen zich zó gehoord! Ze hebben een stem en daar wordt werkelijk naar geluisterd. Wat een rijkdom voor nu, maar ook voor later als je leert hoe je kan overleggen. Dat je zó jong al leert dat je gehoord mag worden.
Ze zitten ook in de “winkelkring” en zo zijn ze dus mede verantwoordelijk voor de schoolwinkel. Dat houdt in dat ze afrekenen als iemand wat wil kopen uit de schoolwinkel. Maar ook dat ze het assortiment kiezen. Hoe leuk is het als ze thuis komen en ze vertellen: ‘We wilden graag gedroogde appeltjes in de schoolwinkel, ik heb dat gezegd tijdens de winkelkring en nu gaan we ze bestellen!’. Hoe geweldig voor zo’n kind, als je wensen worden gehoord!
Onze dochters zitten echt zo goed in hun lijf. Ze “staan” er echt. Hun zelfvertrouwen groeit elke dag. Zó fijn en mooi om te zien. Zo vrij, zo blij, zo stevig geaard, zo wijs. Het maakt me zo blij!

Louis Guldemond

Vader van Döske (11)

Zodra Döske op De Ruimte was dook ze de school in, ze speelde zich dagen in de rondte en leerde. Ze leerde zonder bijkans een boek of schrift aan te raken. Ze leerde van de voortdurende interactie met de anderen op school, de studenten en de stafleden. Haar mond stond geen moment stil, haar oren wijd open. Ze speelde, stoeide, werd zo vies dat ze het best in een boerenoverall naar school zou kunnen. En nee, computers en games zijn niet haar ding daar. Buiten spelen des te meer. Eindeloos buitenspelen. En de dingen geheel vanuit eigen belangstelling eigen te maken. Zo is haar relatieve leesachterstand inmiddels als sneeuw voor de zon aan het verdwijnen, buiten schooltijd om, door de Donald Duck. Ze heeft een stapel van meer dan honderd stuks, met elke week een nieuwe erbij. En de Donald Duck van tegenwoordig is helemaal geen makkelijke lectuur voor iemand die matig leest. Ze begon spellend; ze leest graag hardop voor, en eerst zonder enige intonatie. Maar dat is inmiddels veranderd in sprankelend uitgesproken verhalen vol spanningsopbouw. En gaandeweg pakt ze vanalles op aan begrippen. Van inhoudsmaten tot oppervlaktes. Van vitamines tot sushi maken. Van eenwieleren tot Heely-en. Allerlei sociale thema’s. En bomenklimmen, heel veel bomenklimmen.

Louis Guldemond

Vader van Döske (11)

Pssst. Word je blij van al deze verhalen? Check dan ook ons boek of kom naar een open dag.